аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова весяленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
весяле́нне мн. весяле́нні |
| Родны каго? чаго? |
весяле́ння мн. весяле́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
весяле́нню мн. весяле́нням |
| Вінавальны каго? што? |
весяле́нне мн. весяле́нні |
| Творны кім? чым? |
весяле́ннем мн. весяле́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
весяле́нні мн. весяле́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.
— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
viesialiennie — беларуская лацінка
Слова весяленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік весяленне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове весялінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ве́сціся (7)
(11) перасяле́нне ‹
› ве́сць (5)
(9) адсяле́нне ‹
› весяле́йшы (9)
(10) падсяле́нне ‹
› весяле́нька (10)
(12) развесяле́нне ‹
› весяленькі (10)
(8) ссяле́нне ‹
› весялецца (9)
(10) рассяле́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.