прапіловачны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова прапіловачны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. прапіло́вачная м. прапіло́вачны н. прапіло́вачнае мн. прапіло́вачныя
Родны каго? чаго?	ж. прапіло́вачнай, прапіло́вачнае м. прапіло́вачнага н. прапіло́вачнага мн. прапіло́вачных
Давальны каму? чаму?	ж. прапіло́вачнай м. прапіло́вачнаму н. прапіло́вачнаму мн. прапіло́вачным
Вінавальны каго? што?	ж. прапіло́вачную м. прапіло́вачны (неадуш.), прапіло́вачнага (адуш.) н. прапіло́вачнае мн. прапіло́вачныя (неадуш.), прапіло́вачных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. прапіло́вачнай, прапіло́вачнаю м. прапіло́вачным н. прапіло́вачным мн. прапіло́вачнымі
Месны у кім? у чым?	ж. прапіло́вачнай м. прапіло́вачным н. прапіло́вачным мн. прапіло́вачных

склон

адзіночны лік
ж. — жаночы род
м. — мужчынскі род
н. — ніякі род
множны лік

Назоўны
хто? што?

ж. прапіло́вачная
м. прапіло́вачны
н. прапіло́вачнае

мн. прапіло́вачныя

Родны
каго? чаго?

ж. прапіло́вачнай, прапіло́вачнае
м. прапіло́вачнага
н. прапіло́вачнага

мн. прапіло́вачных

Давальны
каму? чаму?

ж. прапіло́вачнай
м. прапіло́вачнаму
н. прапіло́вачнаму

мн. прапіло́вачным

Вінавальны
каго? што?

ж. прапіло́вачную
м. прапіло́вачны (неадуш.), прапіло́вачнага (адуш.)
н. прапіло́вачнае

мн. прапіло́вачныя (неадуш.), прапіло́вачных (адуш.)

Творны
кім? чым?

ж. прапіло́вачнай, прапіло́вачнаю
м. прапіло́вачным
н. прапіло́вачным

мн. прапіло́вачнымі

Месны
у кім? у чым?

ж. прапіло́вачнай
м. прапіло́вачным
н. прапіло́вачным

мн. прапіло́вачных

скарбніца

класціся спаць з курамі — класціся спаць вельмі рана, як толькі сцямнее

а не тое, што вы падумалі

Слова прапіловачны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).