STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніце| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
прыапі́чная
м. прыапі́чны н. прыапі́чнае мн. прыапі́чныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
прыапі́чнай, прыапі́чнае
м. прыапі́чнага н. прыапі́чнага мн. прыапі́чных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
прыапі́чнай
м. прыапі́чнаму н. прыапі́чнаму мн. прыапі́чным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
прыапі́чную
м. прыапі́чны (неадуш.), прыапі́чнага (адуш.) н. прыапі́чнае мн. прыапі́чныя (неадуш.), прыапі́чных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
прыапі́чнай, прыапі́чнаю
м. прыапі́чным н. прыапі́чным мн. прыапі́чнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
прыапі́чнай
м. прыапі́чным н. прыапі́чным мн. прыапі́чных |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Каты лепшыя за сабак, бо каты ніколі не працавалі на паліцыю.
pryapičny — беларуская лацінка
Слова прыапічны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове прыапушчаны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыанга́рскі (11)
(16) пасі́ўна-ўтапі́чны ‹
› прыантаркты́чны (14)
(17) крыты́чна-ўтапі́чны ‹
› прыа́п (5)
(12) антыўтапі́чны ‹
› прыапрана́ць (11)
(12) монакарпі́чны ‹
› прыапрану́цца (12)
(12) полікарпі́чны ‹
› прыапрану́ць (11)
(9) скрыпі́чны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
