аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
прыга́неная
м. прыга́нены н. прыга́ненае мн. прыга́неныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
прыга́ненай, прыга́ненае
м. прыга́ненага н. прыга́ненага мн. прыга́неных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
прыга́ненай
м. прыга́ненаму н. прыга́ненаму мн. прыга́неным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
прыга́неную
м. прыга́нены (неадуш.), прыга́ненага (адуш.) н. прыга́ненае мн. прыга́неныя (неадуш.), прыга́неных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
прыга́ненай, прыга́ненаю
м. прыга́неным н. прыга́неным мн. прыга́ненымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
прыга́ненай
м. прыга́неным н. прыга́неным мн. прыга́неных |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
прагну жлукціць старку нагбом з цэбра
pryhanieny — беларуская лацінка
Слова прыганены (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове прыгарадны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыгандлё́ўванне (15)
(7) зга́нены ‹
› прыгандлё́ўвацца (15)
(7) зга́нены ‹
› прыгандлё́ўваць (14)
(10) зварга́нены ‹
› прыга́ніць (9)
(10) вы́цыганены ‹
› прыга́нка (8)
(10) вы́цыганены ‹
› прыганя́нне (10)
(11) закайда́нены ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.