STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
прылі́чаная
м. прылі́чаны н. прылі́чанае мн. прылі́чаныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
прылі́чанай, прылі́чанае
м. прылі́чанага н. прылі́чанага мн. прылі́чаных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
прылі́чанай
м. прылі́чанаму н. прылі́чанаму мн. прылі́чаным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
прылі́чаную
м. прылі́чаны (неадуш.), прылі́чанага (адуш.) н. прылі́чанае мн. прылі́чаныя (неадуш.), прылі́чаных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
прылі́чанай, прылі́чанаю
м. прылі́чаным н. прылі́чаным мн. прылі́чанымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
прылі́чанай
м. прылі́чаным н. прылі́чаным мн. прылі́чаных |
скарбніца
насок паглядае ў пясок — пра таго, хто неўзабаве (гадоў праз 50) сыдзе на вечны спакой
час да Пана Бога пайсці / пара да Адама / пара да Абрагама на піва— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
pryličany — беларуская лацінка
Слова прылічаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове прыложаны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прылі́цца (8)
(8) вы́лічаны ‹
› прылі́цце (8)
(10) павыліча́ны ‹
› прылі́ць (7)
(10) павыліча́ны ‹
› прыліча́цца (10)
(10) павялі́чаны ‹
› прыліча́ць (9)
(10) павялі́чаны ‹
› прылі́чванне (11)
(10) павялі́чаны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
