прылучны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова прылучны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. прылу́чная м. прылу́чны н. прылу́чнае мн. прылу́чныя
Родны каго? чаго?	ж. прылу́чнай, прылу́чнае м. прылу́чнага н. прылу́чнага мн. прылу́чных
Давальны каму? чаму?	ж. прылу́чнай м. прылу́чнаму н. прылу́чнаму мн. прылу́чным
Вінавальны каго? што?	ж. прылу́чную м. прылу́чны (неадуш.), прылу́чнага (адуш.) н. прылу́чнае мн. прылу́чныя (неадуш.), прылу́чных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. прылу́чнай, прылу́чнаю м. прылу́чным н. прылу́чным мн. прылу́чнымі
Месны у кім? у чым?	ж. прылу́чнай м. прылу́чным н. прылу́чным мн. прылу́чных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не спяшайся языком, а спяшайся справаю.

Прыказка.

хацелася б ведаць, што ты жывеш «у старыя добрыя часы», да таго як яны пройдуць

prylučny — беларуская лацінка

Слова прылучны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

дзе паставіць націск у слове прылыганы + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› прылу́чаны (9)

(8) тузлу́чны ‹

› прылуча́цца (10)

(8) нязлу́чны ‹

› прылуча́ць (9)

(7) вылу́чны ‹

прылу́чны (8)

› прылучы́цца (10)

(5) мучны́ ‹

› прылучы́ць (9)

(9) рыбамучны́ ‹

› прылучэ́нне (10)

(10) рыбнамучны́ ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Давайце нарэшце запомнім.
Беларуская памяншальная форма для піва — піўцо, зафіксавана ўва ўсіх нармальных слоўніках. Не расейскае «піўко», а «піўцо». Дзякуй.
Так пісаў Бядуля, Брыль, Лужанін і г. д.
Twitter: @paczvarny