STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніце| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
прыпая́ная
м. прыпая́ны н. прыпая́нае мн. прыпая́ныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
прыпая́най, прыпая́нае
м. прыпая́нага н. прыпая́нага мн. прыпая́ных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
прыпая́най
м. прыпая́наму н. прыпая́наму мн. прыпая́ным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
прыпая́ную
м. прыпая́ны (неадуш.), прыпая́нага (адуш.) н. прыпая́нае мн. прыпая́ныя (неадуш.), прыпая́ных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
прыпая́най, прыпая́наю
м. прыпая́ным н. прыпая́ным мн. прыпая́нымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
прыпая́най
м. прыпая́ным н. прыпая́ным мн. прыпая́ных |
скарбніца
Як да чаркі — скоры, як да працы — хворы.
На рабоце «ой» ды «ох», а за сталом адзін за трох.
Есць за вала, робіць за камара.
Каменны век скончыўся не таму, што скончылася каменне.
Нафтавы век скончыцца не таму, што скончыцца нафта.
prypajany — беларуская лацінка
Слова прыпаяны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове прыпёрты + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыпаце́лы (9)
(6) упая́ны ‹
› пры́пацемкам (11)
(7) вы́паяны ‹
› прыпаце́ць (9)
(7) вы́паяны ‹
› прыпая́цца (9)
(5) Сая́ны ‹
› прыпая́ць (8)
(8) адстая́ны ‹
› прыпе́вачка (10)
(8) адстая́ны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).