прыраўнальны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова прыраўнальны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. прыраўна́льная м. прыраўна́льны н. прыраўна́льнае мн. прыраўна́льныя
Родны каго? чаго?	ж. прыраўна́льнай, прыраўна́льнае м. прыраўна́льнага н. прыраўна́льнага мн. прыраўна́льных
Давальны каму? чаму?	ж. прыраўна́льнай м. прыраўна́льнаму н. прыраўна́льнаму мн. прыраўна́льным
Вінавальны каго? што?	ж. прыраўна́льную м. прыраўна́льны (неадуш.), прыраўна́льнага (адуш.) н. прыраўна́льнае мн. прыраўна́льныя (неадуш.), прыраўна́льных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. прыраўна́льнай, прыраўна́льнаю м. прыраўна́льным н. прыраўна́льным мн. прыраўна́льнымі
Месны у кім? у чым?	ж. прыраўна́льнай м. прыраўна́льным н. прыраўна́льным мн. прыраўна́льных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Купіў — не прапіў.

pryraŭnaĺny — беларуская лацінка

Слова прыраўнальны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: