аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова віг
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ві́г мн. ві́гі |
| Родны каго? чаго? |
ві́га мн. ві́гаў |
| Давальны каму? чаму? |
ві́гу мн. ві́гам |
| Вінавальны каго? што? |
ві́га мн. ві́гаў |
| Творны кім? чым? |
ві́гам мн. ві́гамі |
| Месны у кім? у чым? |
ві́гу мн. ві́гах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
я не душніла, я перфекцыяніст
vih — беларуская лацінка
Слова віг (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік віг — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вігвам + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вівісе́кцыя (10)
(6) удру́зг ‹
› вівіяні́т (8)
(4) ля́зг ‹
› вівіяні́тавы (11)
(3) бі́г ‹
› вігва́м (6)
(6) Лю́двіг ‹
› вігі́льнасць (11)
(7) по́дзвіг ‹
› вігі́льны (8)
(3) гі́г ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.