аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова віднасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ві́днасць мн. ві́днасці |
| Родны каго? чаго? |
ві́днасці мн. ві́днасцяў, ві́днасцей |
| Давальны каму? чаму? |
ві́днасці мн. ві́днасцям |
| Вінавальны каго? што? |
ві́днасць мн. ві́днасці |
| Творны кім? чым? |
ві́днасцю мн. ві́днасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
ві́днасці мн. ві́днасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пазычаеш чужое на час, а аддаеш сваё і назаўсёды.
— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
vidnasć — беларуская лацінка
Слова віднасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік віднасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове відната + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› відмо (5)
(12) бяссле́днасць ‹
› віднава́та (9)
(11) няўсе́днасць ‹
› віднава́ты (9)
(11) заўсё́днасць ‹
› відната́ (7)
(12) мілаві́днасць ‹
› відне́нька (9)
(12) ненаві́днасць ‹
› відне́цца (8)
(13) зненаві́днасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.