Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 пусты, -ая, -ое.
  1. Нічым не запоўнены, не заняты (пра тое, што можа змяшчаць у сабе што-н.). Пусты карабок. Пустая бутэлька. ▪ Пастаіць гаспадыня ля свае каровы, пачакае, пакуль тая паранку з'есць, і назад пусты цэбар нясе. ← Кузьма Чорны. Па пустым рукаве можна было меркаваць, што чалавек гэты не мае адной рукі. ← Міхась Лынькоў. // Не заняты нікім, нічым; свабодны, вольны. [Ярохін] дастаў чамадан, на пустым сядзенні разаслаў газету, паклаў хлеб, кансервы. ← Іван Шамякін. К вакзалу падышоў пусты аўтобус. Людзі з рэчамі сталі гуртавацца каля яго дзвярэй. ← Якуб Ермаловіч. // Бязлюдны; нежылы. Двор быў пусты і азызлы, з халодным глянцам размешанай гразі. ← Янка Скрыган. Сышоў з хаты і Пархвен. Калі праз пэўны час ён тайком з'явіўся ў Галасках, яго спаткала пустая вёска. ← Іван Кудраўцаў. // Вольны ад работы, ад заняткаў. Пустыя дні бяздзейнасці, асабліва на першым пачатку, мучылі Маю. ← Ігнат Дуброўскі. // Без пладоў або з недаспелым плодам. Пусты колас. Пусты арэх. ▪ Яравыя гарэлі на корані, а жыта, пасмяглае, нізкарослае, было пустое. ← Іван Чыгрынаў. // Прыгатаваны без тлушчу, мяса. Пусты боршч. ▪ У стральца дым густы, ды абед пусты. ← Прыказка. // Нятлусты, неўрадлівы (пра зямлю). Верная зямля ў малінаўцаў была напалову слуцкая — тлустая і ўраджайная, напалову палеская — пустая і пясчаная. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  2. Які мае ўсярэдзіне пустату. Пусты шар. Пустыя сцены.
  3. Які нічога не мае, нічога не прыдбаў; без здабычы. Лісічкі, рабіна, баравікі — гэта добра: пойдзеш у лес — пусты не вернешся. ← Мікола Ракітны. На возе — нічога: сена толькі для вачэй, але Апейка паручыцца мог бы — не пусты едзе, вязе нешта. ← Іван Мележ.
  4. пераноснае значэнне Неглыбокі, бяссэнсавы; не сур'ёзны. Пустая гаворка. ▪ Перакідаючы пустыя словы, .. [Валя і Сашка] апынуліся каля вялікага сквера і ўвайшлі ў яго. ← Кузьма Чорны. Міхалка пустых фраз не любіць гаварыць. Яго прамовы цяпер кароткія і моцныя. ← Змітрок Бядуля. Пустым становіцца жыццё ў чалавека, калі ў яго адбіраюць любімую працу. ← Уладзімір Шахавец.
  5. пераноснае значэнне Які не мае сур'ёзнага значэння; беспадстаўны. Пустая пахвальба. Пусты страх. Пусты смех. ▪ Знікалі турботы, хваляванні, а калі і абуджаліся на хвілінку, дык выглядалі ўжо як нікчэмныя, пустыя. ← Уладзімір Карпаў. Не гарэў ён [народ] пустым летуценнем. За дармовым не гнаўся рублём. ← Аркадзь Куляшоў. // Бескарысны, бясплодны, беспаспяховы. [Мікалай Іванавіч] быў расчараваны пустой работай — сваім выступленнем перад выключаным мікрафонам. ← Уладзімір Шахавец. Дзед Талаш .. ужо хацеў рушыць і ісці хоць куды, абы не стаяць тут у пустым і бясплодным чаканні. ← Якуб Колас.
  6. пераноснае значэнне Які не мае сур'ёзных інтарэсаў; духоўна абмежаваны, бедны. [Чыжыку] ўжо вельмі падабаўся Саўчанка, які даў гэтую гранату і які не так даўно здаваўся пустым чалавекам. ← Мікола Лупсякоў.
  7. у знач. назоўнік пустое, -ога, ніякі род Тое, што не заслугоўвае ўвагі; што-н. нязначнае. — Ніхто цябе не вінаваціць. Не люблю толькі, калі людзі пустое мелюць. ← Міхась Машара. [Ціхон] не церпіць усяго пустога, легкадумнага — ні ў словах, ні ў справах. ← Мікола Ракітны.
  •••
  Затычка ад пустой бочкі гл. затычка.
  Біцца за пусты мех гл. біцца.
  З пустымі рукамі гл. рука.
  Пераліваць з пустога ў парожняе гл. пераліваць.
  Пустая гаворка гл. гаворка.
  Пустое месца гл. месца.
  Пусты кашалёк гл. кашалёк.
  Пустыя кішэні у каго гл. кішэнь.