аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
пучкава́тая
м. пучкава́ты н. пучкава́тае мн. пучкава́тыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
пучкава́тай, пучкава́тае
м. пучкава́тага н. пучкава́тага мн. пучкава́тых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
пучкава́тай
м. пучкава́таму н. пучкава́таму мн. пучкава́тым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
пучкава́тую
м. пучкава́ты (неадуш.), пучкава́тага (адуш.) н. пучкава́тае мн. пучкава́тыя (неадуш.), пучкава́тых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
пучкава́тай, пучкава́таю
м. пучкава́тым н. пучкава́тым мн. пучкава́тымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
пучкава́тай
м. пучкава́тым н. пучкава́тым мн. пучкава́тых |
скарбніца
Вялікая галава, ды пустая.
— У каго гэта ты ўчора начавала?
— У знаёмага.
— І калі вы пазнаёміліся?
— Пазаўчора.
pučkavaty — беларуская лацінка
Слова пучкаваты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове пучковы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пуцяво́дны (9)
(9) цыцкава́ты ‹
› пуцявы́ (6)
(10) скачкава́ты ‹
› пу́чанне (7)
(9) рачкава́ты ‹
› пучко́вы (7)
(10) кручкава́ты ‹
› пучо́к (5)
(9) сучкава́ты ‹
› пу́чыцца (7)
(11) калючкава́ты ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.