Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 радавы¹, -ая, -ое.
  1. Звычайны, просты, які нічым не вылучаецца сярод іншых. Радавы выпадак. Радавы чытач. ▪ Камандзір «Міцька» — гэта быў радавы савецкі чалавек, камсамолец з кубанскай станіцы. ← Янка Брыль. [Асташонак:] — Жыццё ствараюць звычайныя, радавыя людзі. Іх — мільёны! Знатных жа — адзінкі. ← Мікола Ваданосаў. // Такі, які не займаецца кіруючай работай. Гаварылі стары майстар, інжынер, радавыя рабочыя. ← Павел Кавалёў. / у знач. назоўнік радавы, -ога, мужчынскі род Партыя. Я — адзін з яе радавых. ← Максім Танк.
  2. Які не належыць да каманднага саставу; не з'яўляецца камандным (пра ваеннаслужачых). Радавы салдат. ▪ Між тым якраз у той час праславіўся дзед Талаш як ваяка, ды які яшчэ ваяка: чырвоны партызан, і не радавы, не просты партызан! ← Якуб Колас. // у знач. назоўнік радавы, -ога, мужчынскі род Салдат. [Васіль] прайшоў праз усю вайну. Вырас з радавога да капітана, камандзіра роты. ← Іван Шамякін. Для ўсіх — і радавых і генералаў — Нялёгкім быў той першы год вайны. ← Пятро Прыходзька.
 радавы², -ая, -ое.
  Тое, што і радковы. Радавая пасадка бульбы. Радавая веялка.
 радавы³, -ая, -ое.
  1. Які мае адносіны да роду (у 2 знач.). Спраўляць радавы абрад.
  2. Які пераходзіць у адным родзе з пакалення ў пакаленне; спадчынны; родавы. Радавая маёмасць. Радавая прафесія. Радавая спадчына. ▪ Пальцы [Луцкевіча] ўпрыгожвалі два масіўныя пярсцёнкі: адзін з пячаткай, на якой быў радавы шляхецкі герб «Навіна», на другім — масонскі знак. ← Міхась Машара. Сані з целам павольна прасоўваліся па снежнай дарозе да радавога маёнтка. ← Уладзімір Караткевіч.
 радавы⁴, -ая, -ое.
  Зроблены з грубай ільняной пражы; зрэбны. Радавая тканіна. // Звязаны з апрацоўкай такой пражы і вырабам тканіны з яе. На сход прыйшлі былі Цімох з Лявонам; зайшла Макрына да Атрахіміхі — адносіла пазычанае радавое бёрда ў адзінаццаць з палавінаю пасмаў. ← Сымон Баранавых.