STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніце| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
разбіўна́я
м. разбіўны́ н. разбіўно́е мн. разбіўны́я |
| Родны каго? чаго? |
ж.
разбіўно́й, разбіўно́е
м. разбіўно́га н. разбіўно́га мн. разбіўны́х |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
разбіўно́й
м. разбіўно́му н. разбіўно́му мн. разбіўны́м |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
разбіўну́ю
м. разбіўны́ (неадуш.), разбіўно́га (адуш.) н. разбіўно́е мн. разбіўны́я (неадуш.), разбіўны́х (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
разбіўно́й, разбіўно́ю
м. разбіўны́м н. разбіўны́м мн. разбіўны́мі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
разбіўно́й
м. разбіўны́м н. разбіўны́м мн. разбіўны́х |
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
разбі́ўная
м. разбі́ўны н. разбі́ўнае мн. разбі́ўныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
разбі́ўнай, разбі́ўнае
м. разбі́ўнага н. разбі́ўнага мн. разбі́ўных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
разбі́ўнай
м. разбі́ўнаму н. разбі́ўнаму мн. разбі́ўным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
разбі́ўную
м. разбі́ўны, разбі́ўнага н. разбі́ўнае мн. разбі́ўныя |
| Творны кім? чым? |
ж.
разбі́ўнай, разбі́ўнаю
м. разбі́ўным н. разбі́ўным мн. разбі́ўнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
разбі́ўнай
м. разбі́ўным н. разбі́ўным мн. разбі́ўных |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
Калі не браць у разлік, што ты памыляешся, ты абсалютна маеш рацыю.
razbiŭny — беларуская лацінка
Слова разбіўны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове разблакаваны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› разбі́ты (7)
(7) адбіўны́ ‹
› разбі́ты (7)
(9) неадбі́ўны ‹
› разбі́ўка (8)
(6) збі́ўны ‹
› разбі́цца (8)
(7) выбіўны́ ‹
› разбіццё (8)
(8) прыбіўны́ ‹
› разбі́ць (7)
(7) навіўны́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).