STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
разбіўна́я
м. разбіўны́ н. разбіўно́е мн. разбіўны́я |
| Родны каго? чаго? |
ж.
разбіўно́й, разбіўно́е
м. разбіўно́га н. разбіўно́га мн. разбіўны́х |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
разбіўно́й
м. разбіўно́му н. разбіўно́му мн. разбіўны́м |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
разбіўну́ю
м. разбіўны́ (неадуш.), разбіўно́га (адуш.) н. разбіўно́е мн. разбіўны́я (неадуш.), разбіўны́х (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
разбіўно́й, разбіўно́ю
м. разбіўны́м н. разбіўны́м мн. разбіўны́мі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
разбіўно́й
м. разбіўны́м н. разбіўны́м мн. разбіўны́х |
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
разбі́ўная
м. разбі́ўны н. разбі́ўнае мн. разбі́ўныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
разбі́ўнай, разбі́ўнае
м. разбі́ўнага н. разбі́ўнага мн. разбі́ўных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
разбі́ўнай
м. разбі́ўнаму н. разбі́ўнаму мн. разбі́ўным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
разбі́ўную
м. разбі́ўны, разбі́ўнага н. разбі́ўнае мн. разбі́ўныя |
| Творны кім? чым? |
ж.
разбі́ўнай, разбі́ўнаю
м. разбі́ўным н. разбі́ўным мн. разбі́ўнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
разбі́ўнай
м. разбі́ўным н. разбі́ўным мн. разбі́ўных |
скарбніца
Як была я дзевачкаю, ка мне хадзілі з гарэлачкаю; а як стала маладзіцаю, не сталі хадзіць і з вадзіцаю.
папрасі штучны інтэлект:
намалюй цудоўную цудняшку
razbiŭny — беларуская лацінка
Слова разбіўны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове разблакаваны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› разбі́ты (7)
(7) адбіўны́ ‹
› разбі́ты (7)
(9) неадбі́ўны ‹
› разбі́ўка (8)
(6) збі́ўны ‹
› разбі́цца (8)
(7) выбіўны́ ‹
› разбіццё (8)
(8) прыбіўны́ ‹
› разбі́ць (7)
(7) навіўны́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
