развясёленькі

гэта

прыметнік
якасны

праскланяць слова развясёленькі
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. развясё́ленькая м. развясё́ленькі н. развясё́ленькае мн. развясё́ленькія
Родны каго? чаго?	ж. развясё́ленькай, развясё́ленькае м. развясё́ленькага н. развясё́ленькага мн. развясё́ленькіх
Давальны каму? чаму?	ж. развясё́ленькай м. развясё́ленькаму н. развясё́ленькаму мн. развясё́ленькім
Вінавальны каго? што?	ж. развясё́ленькую м. развясё́ленькі (неадуш.), развясё́ленькага (адуш.) н. развясё́ленькае мн. развясё́ленькія (неадуш.), развясё́ленькіх (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. развясё́ленькай, развясё́ленькаю м. развясё́ленькім н. развясё́ленькім мн. развясё́ленькімі
Месны у кім? у чым?	ж. развясё́ленькай м. развясё́ленькім н. развясё́ленькім мн. развясё́ленькіх

склон

адзіночны лік
ж. — жаночы род
м. — мужчынскі род
н. — ніякі род
множны лік

Назоўны
хто? што?

ж. развясё́ленькая
м. развясё́ленькі
н. развясё́ленькае

мн. развясё́ленькія

Родны
каго? чаго?

ж. развясё́ленькай, развясё́ленькае
м. развясё́ленькага
н. развясё́ленькага

мн. развясё́ленькіх

Давальны
каму? чаму?

ж. развясё́ленькай
м. развясё́ленькаму
н. развясё́ленькаму

мн. развясё́ленькім

Вінавальны
каго? што?

ж. развясё́ленькую
м. развясё́ленькі (неадуш.), развясё́ленькага (адуш.)
н. развясё́ленькае

мн. развясё́ленькія (неадуш.), развясё́ленькіх (адуш.)

Творны
кім? чым?

ж. развясё́ленькай, развясё́ленькаю
м. развясё́ленькім
н. развясё́ленькім

мн. развясё́ленькімі

Месны
у кім? у чым?

ж. развясё́ленькай
м. развясё́ленькім
н. развясё́ленькім

мн. развясё́ленькіх

У маленстве вам кажуць: не бяры цукеркі ад незнаёмцаў. А потым адпраўляюць браць цукеркі ад незнаёмцаў і робяць з гэтага свята.

Як гэта называецца? (ніўалэХ)

Слова развясёленькі (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).