STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова віжоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
віжо́ўка мн. віжо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
віжо́ўкі мн. віжо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
віжо́ўцы мн. віжо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
віжо́ўку мн. віжо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
віжо́ўкай, віжо́ўкаю мн. віжо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
віжо́ўцы мн. віжо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пытайся не ў старога, а ў бывалага.
Яны такія кажуць дакажы, што ты не робат, пакажы святлафор, каб нейрасетка навучылася іх распазнаваць і каб АДАБРАЛА Ў МЯНЕ ПРАЦУ ПРАЗ ПЯЦЬ ГАДОЎ САМА СВАЕ АБДРЫСТАНЫЯ СВЯТЛАФОРЫ ШУКАЙ
vižoŭka — беларуская лацінка
Слова віжоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік віжоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове віза + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› віжавацца (9)
(7) нажо́ўка ‹
› віжава́ць (8)
(10) старажо́ўка ‹
› віжа́сты (7)
(9) фуражо́ўка ‹
› ві́за (4)
(7) вужо́ўка ‹
› візава́нне (9)
(7) гужо́ўка ‹
› візава́ны (8)
(7) Чыжо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
