STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
разлу́чаная
м. разлу́чаны н. разлу́чанае мн. разлу́чаныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
разлу́чанай, разлу́чанае
м. разлу́чанага н. разлу́чанага мн. разлу́чаных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
разлу́чанай
м. разлу́чанаму н. разлу́чанаму мн. разлу́чаным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
разлу́чаную
м. разлу́чаны (неадуш.), разлу́чанага (адуш.) н. разлу́чанае мн. разлу́чаныя (неадуш.), разлу́чаных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
разлу́чанай, разлу́чанаю
м. разлу́чаным н. разлу́чаным мн. разлу́чанымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
разлу́чанай
м. разлу́чаным н. разлу́чаным мн. разлу́чаных |
скарбніца
хлябтаць — прагна піць // піць (віно, спіртныя напіткі) у вялікай колькасці
— Мне, думаеш, лёгка? Буду там чорт ведае з кім тую гарэлку хлябтаць. (Уладзімір Караткевіч)Купіў — не прапіў.
razlučany — беларуская лацінка
Слова разлучаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове разлучны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› разлуча́льнік (12)
(7) злу́чаны ‹
› разлуча́льны (11)
(13) узаемазлучаны ‹
› разлу́чанасць (12)
(15) складаназлу́чаны ‹
› разлуча́цца (10)
(9) сазлу́чаны ‹
› разлуча́ць (9)
(9) сазлу́чаны ‹
› разлу́чвацца (11)
(12) напаўзлу́чаны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
