аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова візгатанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
візгата́нне мн. візгата́нні |
| Родны каго? чаго? |
візгата́ння мн. візгата́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
візгата́нню мн. візгата́нням |
| Вінавальны каго? што? |
візгата́нне мн. візгата́нні |
| Творны кім? чым? |
візгата́ннем мн. візгата́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
візгата́нні мн. візгата́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пад чужую дудку паскачаш — потым адплачаш.
— Увечары карысна выпіць келіх добрага віна.
— А калі няма з кім?
— Тады два.
vizhatannie — беларуская лацінка
Слова візгатанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік візгатанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове візготка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› візанціназна́ўства (17)
(9) рагата́нне ‹
› ві́зг (4)
(10) мазгата́нне ‹
› ві́згат (6)
(11) бразгата́нне ‹
› візгата́ць (9)
(11) слізгата́нне ‹
› візгатлі́вы (10)
(11) друзгата́нне ‹
› візгатну́ць (10)
(9) гігата́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.