Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

растрэсены, -ая, -ае.
1. дзеепрыметнік залежны стан прошлы час ад растрэсці.
2. у знач. прыметнік Які мае неахайны выгляд, падраны (ад частага карыстання). За шклом з паўсотні кніжак, пазачытваных насмерць, зашмальцаваных, растрэсеных. ← Кузьма Чорны. Выбраўшы .. жменю лістоў ад старых растрэсеных падручнікаў і сшыткаў, [бабуля] сшывае з іх Толіку кнігу. ← Янка Брыль. // Прыведзены ў нягоднасць, няспраўнасць, разбіты. Растрэсеныя калёсы. ▪ — Антон, — ужо зусім іншым голасам папрасіла бабка, — глядзі ты, сыночак, каля тае машыны. Яна старая, растрэсеная. ← Клаўдзія Каліна.

❌

растрэсены

гэта

прыметнік
якасны

праскланяць слова растрэсены
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. растрэ́сеная м. растрэ́сены н. растрэ́сенае мн. растрэ́сеныя
Родны каго? чаго?	ж. растрэ́сенай, растрэ́сенае м. растрэ́сенага н. растрэ́сенага мн. растрэ́сеных
Давальны каму? чаму?	ж. растрэ́сенай м. растрэ́сенаму н. растрэ́сенаму мн. растрэ́сеным
Вінавальны каго? што?	ж. растрэ́сеную м. растрэ́сены (неадуш.), растрэ́сенага (адуш.) н. растрэ́сенае мн. растрэ́сеныя (неадуш.), растрэ́сеных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. растрэ́сенай, растрэ́сенаю м. растрэ́сеным н. растрэ́сеным мн. растрэ́сенымі
Месны у кім? у чым?	ж. растрэ́сенай м. растрэ́сеным н. растрэ́сеным мн. растрэ́сеных

скарбніца

сказаў як звязаў (як уцяў, як у сук уляпіў)
секануў як крапівою

вельмі трапна, без адхіленняў, дакладна

Слова растрэсены (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).