аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вінніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ві́нніца мн. ві́нніцы |
| Родны каго? чаго? |
ві́нніцы мн. ві́нніц |
| Давальны каму? чаму? |
ві́нніцы мн. ві́нніцам |
| Вінавальны каго? што? |
ві́нніцу мн. ві́нніцы |
| Творны кім? чым? |
ві́нніцай, ві́нніцаю мн. ві́нніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
ві́нніцы мн. ві́нніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не плюй у крыніцу: прыдзеш па вадзіцу.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)бульба 2 кг
мука жытняя 250 г
мука пшанічная 250 г
яйкі 5 шт
лісічкі 500 г
тлустая смятана 800 г
сметанковае масла 200 г
сланечнікавы алей
рапсавы алей нефільтраваны (крыху)
кроп (на смак)
тонкая зялёная цыбуля (на смак)
соль, цукар, перац (на смак)
vinnica — беларуская лацінка
Слова вінніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вінніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вінніцтва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› віннакі́слы (10)
(11) крахце́нніца ‹
› ві́ннасць (8)
(10) падзё́нніца ‹
› ві́ннік (6)
(13) шампіньё́нніца ‹
› ві́нніцкі (8)
(11) палаві́нніца ‹
› ві́нніцтва (9)
(9) паві́нніца ‹
› ві́нны (5)
(10) праві́нніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.