аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
рэдкава́тая
м. рэдкава́ты н. рэдкава́тае мн. рэдкава́тыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
рэдкава́тай, рэдкава́тае
м. рэдкава́тага н. рэдкава́тага мн. рэдкава́тых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
рэдкава́тай
м. рэдкава́таму н. рэдкава́таму мн. рэдкава́тым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
рэдкава́тую
м. рэдкава́ты (неадуш.), рэдкава́тага (адуш.) н. рэдкава́тае мн. рэдкава́тыя (неадуш.), рэдкава́тых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
рэдкава́тай, рэдкава́таю
м. рэдкава́тым н. рэдкава́тым мн. рэдкава́тымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
рэдкава́тай
м. рэдкава́тым н. рэдкава́тым мн. рэдкава́тых |
скарбніца
бры́нда — пра таго, хто без патрэбы ходзіць, сноўдаецца (бадзяецца, швэндаецца, валэндаецца), нічога не робіць
Пяць стадый прыняцця ў беларусаў:
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
redkavaty — беларуская лацінка
Слова рэдкаваты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове рэдказубы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рэдзюі́т (7)
(9) дудкава́ты ‹
› рэ́дка (5)
(10) грудкава́ты ‹
› рэдкавало́сы (11)
(10) брыдкава́ты ‹
› рэдказу́бы (9)
(13) хваравекава́ты ‹
› рэдказяме́льны (13)
(10) далекава́ты ‹
› рэдкале́гія (10)
(11) валлекава́ты ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
бруднае, недагледжанае дзіця (знайдзіце друмылкі)