віргацыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова віргацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	вірга́цыя мн. вірга́цыі
Родны каго? чаго?	вірга́цыі мн. вірга́цый
Давальны каму? чаму?	вірга́цыі мн. вірга́цыям
Вінавальны каго? што?	вірга́цыю мн. вірга́цыі
Творны кім? чым?	вірга́цыяй, вірга́цыяю мн. вірга́цыямі
Месны у кім? у чым?	вірга́цыі мн. вірга́цыях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Абвестка ў Старажытным Егіпце:
Патрэбны працаўнікі. Не піраміда!

virhacyja — беларуская лацінка

Слова віргацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: