вірыён

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова вірыён
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	вірыё́н мн. вірыё́ны
Родны каго? чаго?	вірыё́на мн. вірыё́наў
Давальны каму? чаму?	вірыё́ну мн. вірыё́нам
Вінавальны каго? што?	вірыё́н мн. вірыё́ны
Творны кім? чым?	вірыё́нам мн. вірыё́намі
Месны у кім? у чым?	вірыё́не мн. вірыё́нах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Гуляй, дзяціна: твая гадзіна!

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

viryjon — беларуская лацінка

Слова вірыён (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: