STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вітушка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
віту́шка мн. віту́шкі |
| Родны каго? чаго? |
віту́шкі мн. віту́шак |
| Давальны каму? чаму? |
віту́шцы мн. віту́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
віту́шку мн. віту́шкі |
| Творны кім? чым? |
віту́шкай, віту́шкаю мн. віту́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
віту́шцы мн. віту́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Раскажаш пра вераб'я, а перакажуць пра жураўля.
(з камара каня рабіць)— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.
vituška — беларуская лацінка
Слова вітушка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вітушка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вітэкс + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вітры́нны (8)
(7) лату́шка ‹
› вітрыфіка́цыя (12)
(7) ма́тушка ‹
› вітрэ́н (6)
(9) лапату́шка ‹
› ві́ты (4)
(9) завіту́шка ‹
› ві́ты (4)
(9) вывіту́шка ‹
› ві́ты (4)
(9) квакту́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Рукавічка.