святлорассейвальны

прыметнік
адносны

праскланяць слова святлорассейвальны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. святлорассе́йвальная м. святлорассе́йвальны н. святлорассе́йвальнае мн. святлорассе́йвальныя
Родны каго? чаго?	ж. святлорассе́йвальнай, святлорассе́йвальнае м. святлорассе́йвальнага н. святлорассе́йвальнага мн. святлорассе́йвальных
Давальны каму? чаму?	ж. святлорассе́йвальнай м. святлорассе́йвальнаму н. святлорассе́йвальнаму мн. святлорассе́йвальным
Вінавальны каго? што?	ж. святлорассе́йвальную м. святлорассе́йвальны (неадуш.), святлорассе́йвальнага (адуш.) н. святлорассе́йвальнае мн. святлорассе́йвальныя (неадуш.), святлорассе́йвальных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. святлорассе́йвальнай, святлорассе́йвальнаю м. святлорассе́йвальным н. святлорассе́йвальным мн. святлорассе́йвальнымі
Месны у кім? у чым?	ж. святлорассе́йвальнай м. святлорассе́йвальным н. святлорассе́йвальным мн. святлорассе́йвальных

скарбніца

дуро́нік — свавольнік, гарэза

Па вадзе шлёпаюць басанож малыя дуронікі, закасаўшы нагавіцы, задраўшы кашулі. (Максім Гарэцкі)

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

Слова святлорассейвальны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).