аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова віялета
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
віяле́та мн. віяле́ты |
| Родны каго? чаго? |
віяле́ты мн. віяле́т |
| Давальны каму? чаму? |
віяле́це мн. віяле́там |
| Вінавальны каго? што? |
віяле́ту мн. віяле́ты |
| Творны кім? чым? |
віяле́тай, віяле́таю мн. віяле́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
віяле́це мн. віяле́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хлябтаць — прагна піць // піць (віно, спіртныя напіткі) у вялікай колькасці
— Мне, думаеш, лёгка? Буду там чорт ведае з кім тую гарэлку хлябтаць. (Уладзімір Караткевіч)Я не магу ўсім падабацца, не ва ўсіх добры густ.
vijalieta — беларуская лацінка
Слова віялета (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік віялета — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове віяндот + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› віяланчэ́ль (10)
(6) муле́та ‹
› віяланчэ́льны (12)
(6) руле́та ‹
› віяларыт (8)
(7) грыле́та ‹
› віяндо́т (7)
(4) ме́та ‹
› Владзі́меж (9)
(6) гаме́та ‹
› влта́ўскі (8)
(9) ізагамета ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.