аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
нескланяльны
праскланяць слова вну
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вну́ мн. вну́ |
| Родны каго? чаго? |
вну́ мн. вну́ |
| Давальны каму? чаму? |
вну́ мн. вну́ |
| Вінавальны каго? што? |
вну́ мн. вну́ |
| Творны кім? чым? |
вну́ мн. вну́ |
| Месны у кім? у чым? |
вну́ мн. вну́ |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як дбаеш, так і маеш.
Дзе пасееш густа, там не будзе пуста.
Калі жонка вас цалкам задавальняе і робіць абсалютна шчаслівым, то якая розніца, чыя гэта жонка.
vnu — беларуская лацінка
Слова вну (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вну — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вобад + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› віяндо́т (7)
(5) ну-ну ‹
› Владзі́меж (9)
(3) ану́ ‹
› влта́ўскі (8)
(3) ану́ ‹
› во́ (2)
(6) медвну́ ‹
› во-во́ (5)
(6) педвну ‹
› во́бад (5)
(3) гну́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
чарот і рагоз