аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
сейсмастаты́чнасць — назоўнік сейсмасто́йкасць — назоўнік
канцэпт

сейсмастатычны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова сейсмастатычны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
  ж. — жаночы род
  м. — мужчынскі род
  н. — ніякі род
множны лік
Назоўны
хто? што?
ж.  сейсмастаты́чная
м.  сейсмастаты́чны
н.  сейсмастаты́чнае

мн.  сейсмастаты́чныя
Родны
каго? чаго?
ж.  сейсмастаты́чнай, сейсмастаты́чнае
м.  сейсмастаты́чнага
н.  сейсмастаты́чнага

мн.  сейсмастаты́чных
Давальны
каму? чаму?
ж.  сейсмастаты́чнай
м.  сейсмастаты́чнаму
н.  сейсмастаты́чнаму

мн.  сейсмастаты́чным
Вінавальны
каго? што?
ж.  сейсмастаты́чную
м.  сейсмастаты́чны (неадуш.), сейсмастаты́чнага (адуш.)
н.  сейсмастаты́чнае

мн.  сейсмастаты́чныя (неадуш.), сейсмастаты́чных (адуш.)
Творны
кім? чым?
ж.  сейсмастаты́чнай, сейсмастаты́чнаю
м.  сейсмастаты́чным
н.  сейсмастаты́чным

мн.  сейсмастаты́чнымі
Месны
у кім? у чым?
ж.  сейсмастаты́чнай
м.  сейсмастаты́чным
н.  сейсмастаты́чным

мн.  сейсмастаты́чных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Абяцанкі-цацанкі, а дурню радасць.
Дасць на лета, але не на гэта.


Чаканне: у Польшчы беларусы будуць думаць, як зрабіць Беларусь зноў вялікай.
Рэальнасць: спрачаюцца, ісці на ДДТ або на Меладзэ.


siejsmastatyčny — беларуская лацінка

Слова сейсмастатычны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

дзе паставіць націск у слове сейсмастойкі + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


сейсмаско́п (10)

(12) гемастаты́чны

сейсмаста́нцыя (13)

(12) гомастаты́чны

сейсмастаты́чнасць (17)

(13) тэрмастаты́чны

сейсмасто́йкасць (15)

(12) гіпастаты́чны

сейсмасто́йкі (12)

(13) гідрастаты́чны

сейсматрыва́ла (13)

(14) гіперастатычны


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

how to tell time

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).