сінявата-буры

гэта

прыметнік
якасны

праскланяць слова сінявата-буры
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. сінява́та-бу́рая м. сінява́та-бу́ры н. сінява́та-бу́рае мн. сінява́та-бу́рыя
Родны каго? чаго?	ж. сінява́та-бу́рай, сінява́та-бу́рае м. сінява́та-бу́рага н. сінява́та-бу́рага мн. сінява́та-бу́рых
Давальны каму? чаму?	ж. сінява́та-бу́рай м. сінява́та-бу́раму н. сінява́та-бу́раму мн. сінява́та-бу́рым
Вінавальны каго? што?	ж. сінява́та-бу́рую м. сінява́та-бу́ры (неадуш.), сінява́та-бу́рага (адуш.) н. сінява́та-бу́рае мн. сінява́та-бу́рыя (неадуш.), сінява́та-бу́рых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. сінява́та-бу́рай, сінява́та-бу́раю м. сінява́та-бу́рым н. сінява́та-бу́рым мн. сінява́та-бу́рымі
Месны у кім? у чым?	ж. сінява́та-бу́рай м. сінява́та-бу́рым н. сінява́та-бу́рым мн. сінява́та-бу́рых

склон

адзіночны лік
ж. — жаночы род
м. — мужчынскі род
н. — ніякі род
множны лік

Назоўны
хто? што?

ж. сінява́та-бу́рая
м. сінява́та-бу́ры
н. сінява́та-бу́рае

мн. сінява́та-бу́рыя

Родны
каго? чаго?

ж. сінява́та-бу́рай, сінява́та-бу́рае
м. сінява́та-бу́рага
н. сінява́та-бу́рага

мн. сінява́та-бу́рых

Давальны
каму? чаму?

ж. сінява́та-бу́рай
м. сінява́та-бу́раму
н. сінява́та-бу́раму

мн. сінява́та-бу́рым

Вінавальны
каго? што?

ж. сінява́та-бу́рую
м. сінява́та-бу́ры (неадуш.), сінява́та-бу́рага (адуш.)
н. сінява́та-бу́рае

мн. сінява́та-бу́рыя (неадуш.), сінява́та-бу́рых (адуш.)

Творны
кім? чым?

ж. сінява́та-бу́рай, сінява́та-бу́раю
м. сінява́та-бу́рым
н. сінява́та-бу́рым

мн. сінява́та-бу́рымі

Месны
у кім? у чым?

ж. сінява́та-бу́рай
м. сінява́та-бу́рым
н. сінява́та-бу́рым

мн. сінява́та-бу́рых

скарбніца

Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.

Слова сінявата-буры (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).