STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
сінягу́бая
м. сінягу́бы н. сінягу́бае мн. сінягу́быя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
сінягу́бай, сінягу́бае
м. сінягу́бага н. сінягу́бага мн. сінягу́бых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
сінягу́бай
м. сінягу́баму н. сінягу́баму мн. сінягу́бым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
сінягу́бую
м. сінягу́бы (неадуш.), сінягу́бага (адуш.) н. сінягу́бае мн. сінягу́быя (неадуш.), сінягу́бых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
сінягу́бай, сінягу́баю
м. сінягу́бым н. сінягу́бым мн. сінягу́бымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
сінягу́бай
м. сінягу́бым н. сінягу́бым мн. сінягу́бых |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Продкам — нізкі паклон, нашчадкам — добры дом.
Сабе за правіла ўзяць:
Рабіць як мае быць, каб цудоўна жыць.
siniahuby — беларуская лацінка
Слова сінягубы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове сінязорны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сінягно́йны (10)
(8) трохгу́бы ‹
› сінягру́ды (9)
(8) двухгу́бы ‹
› сінягру́ды (9)
(7) трыгу́бы ‹
› сінязо́рны (9)
(9) крывазу́бы ‹
› сіня́к (5)
(9) рэдказу́бы ‹
› сінякве́т (8)
(9) тонказу́бы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
