Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

скуласты, -ая, -ае.
З пукатымі скуламі¹. Скуласты твар. ▪ У чалавека трэсліся рукі, а па скуластых абветраных шчоках цяклі слёзы. ← Алесь Асіпенка. // Які мае такі твар. На пажоўклай ад часу паперы захаваўся здымак: двое маладых хлопцаў стаялі побач. Адзін, крыху старэйшы, скуласты, амаль бязбровы, а другі — худзенькі, з далікатным, як у дзяўчыны, тварам, высокі. ← Васіль Хомчанка. Слова папрасіў русы, скуласты, з чырвоным тварам чалавек. ← Якуб Ермаловіч.

❌

скуласты

гэта

прыметнік
якасны

праскланяць слова скуласты
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. скула́стая м. скула́сты н. скула́стае мн. скула́стыя
Родны каго? чаго?	ж. скула́стай, скула́стае м. скула́стага н. скула́стага мн. скула́стых
Давальны каму? чаму?	ж. скула́стай м. скула́стаму н. скула́стаму мн. скула́стым
Вінавальны каго? што?	ж. скула́стую м. скула́сты (неадуш.), скула́стага (адуш.) н. скула́стае мн. скула́стыя (неадуш.), скула́стых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. скула́стай, скула́стаю м. скула́стым н. скула́стым мн. скула́стымі
Месны у кім? у чым?	ж. скула́стай м. скула́стым н. скула́стым мн. скула́стых

— Заходзь, даражэнькі. Госць у хаце — Бог у хаце.
— Слухай, ты багаты на грошы? Пазыч мне грошай!
— І кот не мыўся, і госць з’явіўся. Ідзі, куды ішоў.

знайдзіце прыказкі

Слова скуласты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.