Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 славуты, -ая, -ае.
  1. Такі, пра якога ўсе ведаюць; агульнавядомы; праслаўлены. Славутыя дняпроўскія парогі. ▪ Шэдэўр сусветнай лірыкі, славуты «Ветразь» напісаў шаснаццацігадовы Лермантаў, дваццацігадовы Пушкін быў ужо аўтарам «Руслана і Людмілы». ← Сяргей Грахоўскі. Яўген і Аляксееў чулі пра славуты Ніжагародскі адхон над Волгай. ← Уладзімір Карпаў. // чым. Які прыкметны чым-н., карыстаецца славай у якіх-н. адносінах. Мікола, падкасаўшы вышэй калень штаны, палез у славутую чырванапёркамі затоку. ← Уладзімір Ляўданскі. Хлопцы любяць мястэчка — нічым яно асабліва не славутае, няма ў ім ні рэчкі, не забрукавана пакуль што ніводнай вуліцы, але ўсё адно здаецца, што лепшай мясціны на свеце няма. ← Іван Навуменка. Полацк жа славуты перш за ўсё сваёй шматвяковай гісторыяй. ← Тарас Хадкевіч.
  2. Які набыў славу або дастойны яе; слаўны. Ніколі не забыць нам гэты дзень, Калі ў семнаццатым славутым годзе Аўроры залп, як сонечны прамень, Народам асвятліў шляхі к свабодзе. ← Анатоль Астрэйка. Як пост той пакінеш, што з боем Узяты ў паходзе славутым? ← Міхась Калачынскі. Славутыя сцягі ўздымаюцца горда Па грозных напрамках ваенных дарог. ← Пятрусь Броўка.
  3. Які дасягнуў шырокай вядомасці, карыстаецца папулярнасцю (пра чалавека). Славуты вучоны. Славуты лётчык. Славуты акцёр.