Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 смешны, -ая, -ае.
  1. Які выклікае смех, весялосць; пацешны, забаўны. Смешнае апавяданне. ▪ [Хлопец] быў, бадай, прыроджаны комін, бо ўмеў сур'ёзна гаварыць смешныя рэчы. ← Іван Навуменка. [Таццяна] .. дзівілася, як гэта раней яна магла жыць без яго, без гэтага маленькага, смешнага, крыклівага стварэння. ← Іван Шамякін. / у знач. назоўнік смешнае, -ага, ніякі род Ды музыкі знаюць свае сцежкі — Смешнае іграюць без усмешкі. ← Максім Лужанін. // Які выклікае насмешку, іронію сваёй недарэчнасцю. У гэты момант падаспеў пяты [чалавек], у вузкіх штанах і ў смешнай куртцы з двума хвастамі. ← Эдуард Самуйлёнак. Смешны часам бывае чалавек з сваімі недарэчнымі перажываннямі. ← Міхась Зарэцкі.
  2. Тое, што нельга ўспрымаць сур'ёзна. Розныя смешныя довады лезлі ў галаву. ← Змітрок Бядуля. // Дзіўны. [Пракоп:] — Смешная ты, маці! Няўжо ты думаеш, што я такі дурны і палезу ў воду, не пабачыўшы броду? ← Якуб Колас.
  •••
  Да смешнага — у вышэйшай ступені, надзвычай. Вынаходства Андрэя было да смешнага простым, і таму аб ім неўзабаве ведаў увесь завод. ← Уладзімір Шахавец.