спачылы

прыметнік
адносны

праскланяць слова спачылы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. спачы́лая м. спачы́лы н. спачы́лае мн. спачы́лыя
Родны каго? чаго?	ж. спачы́лай, спачы́лае м. спачы́лага н. спачы́лага мн. спачы́лых
Давальны каму? чаму?	ж. спачы́лай м. спачы́ламу н. спачы́ламу мн. спачы́лым
Вінавальны каго? што?	ж. спачы́лую м. спачы́лы (неадуш.), спачы́лага (адуш.) н. спачы́лае мн. спачы́лыя (неадуш.), спачы́лых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. спачы́лай, спачы́лаю м. спачы́лым н. спачы́лым мн. спачы́лымі
Месны у кім? у чым?	ж. спачы́лай м. спачы́лым н. спачы́лым мн. спачы́лых

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

Слова спачылы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).