старажытнаісландскі

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова старажытнаісландскі
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. старажытнаісла́ндская м. старажытнаісла́ндскі н. старажытнаісла́ндскае мн. старажытнаісла́ндскія
Родны каго? чаго?	ж. старажытнаісла́ндскай, старажытнаісла́ндскае м. старажытнаісла́ндскага н. старажытнаісла́ндскага мн. старажытнаісла́ндскіх
Давальны каму? чаму?	ж. старажытнаісла́ндскай м. старажытнаісла́ндскаму н. старажытнаісла́ндскаму мн. старажытнаісла́ндскім
Вінавальны каго? што?	ж. старажытнаісла́ндскую м. старажытнаісла́ндскі (неадуш.), старажытнаісла́ндскага (адуш.) н. старажытнаісла́ндскае мн. старажытнаісла́ндскія (неадуш.), старажытнаісла́ндскіх (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. старажытнаісла́ндскай, старажытнаісла́ндскаю м. старажытнаісла́ндскім н. старажытнаісла́ндскім мн. старажытнаісла́ндскімі
Месны у кім? у чым?	ж. старажытнаісла́ндскай м. старажытнаісла́ндскім н. старажытнаісла́ндскім мн. старажытнаісла́ндскіх

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

staražytnaislandski — беларуская лацінка

Слова старажытнаісландскі (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: