Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 страшны, -ая, -ае.
  1. Які выклікае пачуццё страху. Страшны сон. Страшная гісторыя. ▪ А калі ўздымаецца бура, асабліва ўвосень, страшным робіцца наша возера. Яно бурліць і бушуе, як кіпень. ← Аркадзь Чарнышэвіч. / Пра выраз твару, вачэй і пад. Вочы Марты зрабіліся круглыя і страшныя. ← Змітрок Бядуля. Я глянуў у вочы рабому .. Твар яго быў страшны, вочы лютыя. ← Алесь Якімовіч. Нібы загіпнатызаваны страшным поглядам Шыбянкова,.. [Цімафей Міронавіч] не мог адарваць ад яго сваіх вачэй. ← Міхась Зарэцкі. / у знач. назоўнік страшнае, -ага, мужчынскі род З кожным крокам зубра ў Юркавых грудзях нешта халадзела. Ён чакаў страшнага. ← Уладзімір Аляхновіч. // Які выклікае пачуццё страху сваёй небяспечнасцю. Страшная дарога. Страшная хвароба. ▪ [Юзя:] — Вы [Лямант] страшны, бессардэчны. Вы ж не чалавек! ← Кузьма Чорны. Не такі чорт страшны, як яго малююць. ← З нар. // Адзначаны падзеямі, здарэннямі, якія наганяюць страх (пра час). Вораг пачаў насядаць на Палессе .. Гэта быў час страшны і цяжкі. ← Кузьма Чорны. І вось перамянілася жыццё .. Толькі касцёл застаўся, як напамінак аб страшным мінулым. ← Аркадзь Чарнышэвіч. Страшны час быў тады — адзінота, мужчыны ўсе на «мікалаеўскай» вайне. ← Янка Брыль. Ах, страшны, страшны быў год гэты. ← Цётка.
  2. Які выклікае непрыемныя пачуцці, уражвае сваім трагізмам; цяжкі. [Пан Мазурскі] быў чалавек-звер, народжаны страшным прыгонніцкім ладам. ← Алесь Якімовіч. Вестку, балючую і страшную, нечакана прынёс Яўхім са слязамі ў вачах. ← Піліп Пестрак. Страшны малюнак уставаў перад вачыма. ← Рыгор Мурашка. // Які прыносіць пакуты (пра пачуцці, думкі, перажыванні чалавека). Свідравала мозг гэтая страшная думка, і ў той жа час у галаве борзда, борзда складаўся план дзеяння. ← Якуб Колас. — Немцы... — мільганула страшная думка. І .. [Міколка] не глядзеў на іх, не хацеў глядзець, пакуль не зніклі іх цяжкія крокі. ← Міхась Лынькоў. // Вельмі дрэнны, цяжкі (пра характар і пад.). [Барыс:] — Страшны характар у цябе, Галя. ← Янка Скрыган. // Худы, змучаны, змораны (пра чалавека). Страшны і худы сядзеў Палікар у сваёй хаце. ← Кузьма Чорны. Іван быў страшны: яшчэ больш ссутулены, бледны, у пашарпаным адзенні. ← Янка Брыль.
  3. размоўнае слова Вельмі вялікі або вельмі моцны па сіле, глыбіні, інтэнсіўнасці праяўлення. У муках страшных дачакаўся Машэка першых дзён вясны. ← Янка Купала. Два страшныя выбухі .. скаланулі паветра. ← Янка Брыль. [Вялічка] адчуў страшны голад. Ён не разбіраў, што еў, яго зубы гатовы былі скрышыць камень. ← Кузьма Чорны. [Лаялі] з усёй яскравасцю зразумеў, што яго ў жыцці напаткала страшнае, непаўторнае гора і што жыццё яго не будзе больш такім простым. ← Аркадзь Чарнышэвіч. / Пра з'явы прыроды. Страшную людзі цярпелі зіму: Дзіка мяцеліцы вылі. ← Янка Купала. [Вера:] — Сам заўсёды напрошваўся [Каравай] на спатканні, бегаў да мяне ў самую страшную завіруху. ← Макар Паслядовіч. / Пра пачуцці, перажыванні, стан. І страшны неспакой, так нявыкананых жаданняў і мэтаў — назаўсёды ляглі на твар [маці] страшнай застыласцю. ← Кузьма Чорны. // Грубы. Мужчыны .. лаяліся страшнымі словамі, каб аблягчыць душу. ← Іван Шамякін.
  •••
  Страшны суд гл. суд.