аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ворыва
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
во́рыва мн. во́рывы |
| Родны каго? чаго? |
во́рыва мн. во́рываў |
| Давальны каму? чаму? |
во́рыву мн. во́рывам |
| Вінавальны каго? што? |
во́рыва мн. во́рывы |
| Творны кім? чым? |
во́рывам мн. во́рывамі |
| Месны у кім? у чым? |
во́рыве мн. во́рывах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хочаш ісці хутка — ідзі адзін. Хочаш ісці далёка — ідзіце разам.
If you want to go fast, go alone. If you want to go far, go together.
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
voryva — беларуская лацінка
Слова ворыва (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ворыва — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове восемка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Во́рчык (6)
(7) по́крыва ‹
› во́рчык (6)
(6) скры́ва ‹
› во́рчыкавы (9)
(7) це́мрыва ‹
› ворывапрыда́тны (14)
(13) электраво́рыва ‹
› во́рыўны (7)
(7) тво́рыва ‹
› во́саўскі (8)
(7) ве́трыва ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.