аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вотчына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
во́тчына мн. во́тчыны |
| Родны каго? чаго? |
во́тчыны мн. во́тчын |
| Давальны каму? чаму? |
во́тчыне мн. во́тчынам |
| Вінавальны каго? што? |
во́тчыну мн. во́тчыны |
| Творны кім? чым? |
во́тчынай, во́тчынаю мн. во́тчынамі |
| Месны у кім? у чым? |
во́тчыне мн. во́тчынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд
песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)
Калі вы апынуліся ў лесе і не ведаеце, куды ісці — ідзіце дадому.
votčyna — беларуская лацінка
Слова вотчына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вотчына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вотчыннік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вотруб'епадо́бны (15)
(13) антысаве́тчына ‹
› во́трына (7)
(13) старасве́тчына ‹
› во́тум (5)
(10) шляхе́тчына ‹
› во́тчыннік (9)
(10) рэкру́тчына ‹
› во́тчынны (8)
(9) азія́тчына ‹
› во́ўк (4)
(5) учы́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.