STARNIK

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

вотчына, -ы, жаночы род
Зямельнае ўладанне, якое пераходзіла дзецям у спадчыну ад бацькоў на Русі ў 12-18 стст. Баярская вотчына. // пераноснае значэнне Пра якую-н. галіну дзейнасці, дзе хто-н. адчувае сябе поўнаўладным гаспадаром. Сцяпан Сцяпанавіч спрабаваў разабрацца, чаму ён спатыкнуўся. Не верыў у сілы і магчымасці Ніны? Лічыў навуку сваёй вотчынай? ← Уладзімір Шахавец.

❌

аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

канцэпт

вотчына

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова вотчына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	во́тчына мн. во́тчыны
Родны каго? чаго?	во́тчыны мн. во́тчын
Давальны каму? чаму?	во́тчыне мн. во́тчынам
Вінавальны каго? што?	во́тчыну мн. во́тчыны
Творны кім? чым?	во́тчынай, во́тчынаю мн. во́тчынамі
Месны у кім? у чым?	во́тчыне мн. во́тчынах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

votčyna — беларуская лацінка

Слова вотчына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: