вочка

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

вочка, -а; Родны склон мн. -чак; ніякі род
  1. памяншальна-ласкальная форма да вока (у 1 знач.); маленькае вока. Малыя шэранькія вочкі... Глядзяць з-пад броў зусім панура. ← Якуб Колас.
  2. Невялікая (звычайна круглая) адтуліна ў якім-н. прадмеце. Вочкі гузіка. Дзвярное вочка. ▪ Два чорныя вочкі дзедавай стрэльбы пільна сачылі за кожным рухам Каралька. ← Макар Паслядовіч.
  3. Круглы, яркі прадмет на фоне чаго-н. З травы выглядалі.. чырвоныя вочкі суніц. Уперадзе запалілася зялёнае вочка светафора.
  4. Пупышка, зрэзаная з дрэва для прышчэпкі. І прышчапіў ёй пад кару Цудоўных пару вочак. ← Максім Лужанін. // Зародкі парасткаў на клубнях бульбы. Кожны клубень разрэзалі на дзве-тры часткі. Было б вочка, то прарасце. ← Уладзімір Паўлаў.
  5. Значок на ігральнай карце.
  6. Пятля ў вязанні. Спусціць вочка. ▪ [Андрэй] глядзеў, як спрытна варушацца.. пальцы [нянькі], накідваючы адно вочка за другім на пруток, і як лоўка мяняюцца адзін за другім пруткі. ← Алена Васілевіч.
  •••
  Строіць вочкі каму гл. строіць.

❌

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	во́чка мн. во́чкі
Родны каго? чаго?	во́чка мн. во́чак
Давальны каму? чаму?	во́чку мн. во́чкам
Вінавальны каго? што?	во́чка мн. во́чкі
Творны кім? чым?	во́чкам мн. во́чкамі
Месны у кім? у чым?	во́чку мн. во́чках
Клічная форма	— мн. —

Слова вочка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік вочка — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі