аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
нескланяльны
праскланяць слова втну
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
втну́ мн. втну́ |
| Родны каго? чаго? |
втну́ мн. втну́ |
| Давальны каму? чаму? |
втну́ мн. втну́ |
| Вінавальны каго? што? |
втну́ мн. втну́ |
| Творны кім? чым? |
втну́ мн. втну́ |
| Месны у кім? у чым? |
втну́ мн. втну́ |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
правільна: бульбу спярша памыць, потым пачысціць, потым памыць яшчэ раз
і трэба мець калекцыю днушак: для сырога мяса, для хлеба, для гародніны-садавіны і г. д.
vtnu — беларуская лацінка
Слова втну (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік втну — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вуалетка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› врацлавя́нка (11)
(6) уве́сну ‹
› вро́цлаўскі (10)
(8) штовясну́ ‹
› Врубель (7)
(6) увясну́ ‹
› вуа́левы (7)
(7) паро́ўну ‹
› вуале́тка (8)
(5) Кі́хну ‹
› вуалі́равацца (12)
(8) безупы́ну ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.