втну

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
нескланяльны

праскланяць слова втну
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	втну́ мн. втну́
Родны каго? чаго?	втну́ мн. втну́
Давальны каму? чаму?	втну́ мн. втну́
Вінавальны каго? што?	втну́ мн. втну́
Творны кім? чым?	втну́ мн. втну́
Месны у кім? у чым?	втну́ мн. втну́
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.

правільна: бульбу спярша памыць, потым пачысціць, потым памыць яшчэ раз
і трэба мець калекцыю днушак: для сырога мяса, для хлеба, для гародніны-садавіны і г. д.

што вачамі лыпаем?

vtnu — беларуская лацінка

Слова втну (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: