сціпненькі

гэта

прыметнік
якасны

праскланяць слова сціпненькі
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. сці́пненькая м. сці́пненькі н. сці́пненькае мн. сці́пненькія
Родны каго? чаго?	ж. сці́пненькай, сці́пненькае м. сці́пненькага н. сці́пненькага мн. сці́пненькіх
Давальны каму? чаму?	ж. сці́пненькай м. сці́пненькаму н. сці́пненькаму мн. сці́пненькім
Вінавальны каго? што?	ж. сці́пненькую м. сці́пненькі (неадуш.), сці́пненькага (адуш.) н. сці́пненькае мн. сці́пненькія (неадуш.), сці́пненькіх (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. сці́пненькай, сці́пненькаю м. сці́пненькім н. сці́пненькім мн. сці́пненькімі
Месны у кім? у чым?	ж. сці́пненькай м. сці́пненькім н. сці́пненькім мн. сці́пненькіх

склон

адзіночны лік
ж. — жаночы род
м. — мужчынскі род
н. — ніякі род
множны лік

Назоўны
хто? што?

ж. сці́пненькая
м. сці́пненькі
н. сці́пненькае

мн. сці́пненькія

Родны
каго? чаго?

ж. сці́пненькай, сці́пненькае
м. сці́пненькага
н. сці́пненькага

мн. сці́пненькіх

Давальны
каму? чаму?

ж. сці́пненькай
м. сці́пненькаму
н. сці́пненькаму

мн. сці́пненькім

Вінавальны
каго? што?

ж. сці́пненькую
м. сці́пненькі (неадуш.), сці́пненькага (адуш.)
н. сці́пненькае

мн. сці́пненькія (неадуш.), сці́пненькіх (адуш.)

Творны
кім? чым?

ж. сці́пненькай, сці́пненькаю
м. сці́пненькім
н. сці́пненькім

мн. сці́пненькімі

Месны
у кім? у чым?

ж. сці́пненькай
м. сці́пненькім
н. сці́пненькім

мн. сці́пненькіх

скарбніца

несці сябе (высока) — трымаць сябе ганарліва

Які ён гога! які дока!
Як ён сябе нясе высока!
(Якуб Колас)

Слова сціпненькі (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).