Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 сыры, -ая, -ое.
  1. Прасякнуты, насычаны вільгаццю; вільготны. Сырыя дровы. Сырое адзенне. ▪ Рыдлёўка была вельмі цяжкая. Відаць, наліпла зямля, сырая, непрасохлая гліна. ← Міхась Лынькоў. Досвітак быў халодны, і на ўсім ляжаў сыры малочны туман. ← Валянцін Мыслівец. // З вялікай колькасцю дажджоў, ападкаў. Стаяла восеньская сырая пара. Дарогі зрабіліся што каша. ← Анатоль Астрэйка. // Забалочаны, з вялікай колькасцю вільгаці ў глебе. Утульней развесілі голле Яліны ў нізінах сырых. ← Якуб Колас. Я спыніўся ў сырым рэдкім хмызняку і прыслухаўся. ← Мікола Нікановіч. / У народнай паэзіі — пастаянны эпітэт да слова «зямля». Абняўся з зямлёю сырой, Упаў ён [сын], ніколі не ўстане. ← Антон Бялевіч.
  2. Які не варыўся, не смажыўся, не кіпяціўся і пад. (аб прадуктах харчавання). Сырое мяса. Сырая вада. ▪ [Мікалай] слухаў радасна і прагна, смачна ядучы халодную бульбу з сырым салам. ← Іван Шамякін. / у знач. назоўнік сырое, -ога, ніякі род У мяшках наша начная здабыча. Мы з ёю маглі б даўно расправіцца, але баімся многа есці сырога. ← Сцяпан Александровіч.
  3. Недавараны, недасмажаны, недапечаны. Сыры хлеб.
  4. Неканчаткова выраблены. Сырое ліццё. // пераноснае значэнне Не да канца апрацаваны, не адшліфаваны як след (пра літаратурны твор. мову і пад.). У «Звяздзе» .. была надрукавана мая паэмка, праўда, сырая, расцягнутая. ← Максім Лужанін.
  •••
  З зямлёю сырою ажаніцца гл. ажаніцца.