вузгалаўе

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова вузгалаўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ву́згалаўе мн. ву́згалаўі
Родны каго? чаго?	ву́згалаўя мн. ву́згалаўяў
Давальны каму? чаму?	ву́згалаўю мн. ву́згалаўям
Вінавальны каго? што?	ву́згалаўе мн. ву́згалаўі
Творны кім? чым?	ву́згалаўем мн. ву́згалаўямі
Месны у кім? у чым?	ву́згалаўі мн. ву́згалаўях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Год пяцьдзясят дзед з бабай пражылі, Без лаянкі. (Валасевіч)

Вучыся! (і верш прачытай)

vuzhalaŭje — беларуская лацінка

Слова вузгалаўе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: