аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова вузкасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ву́зкасць мн. ву́зкасці |
| Родны каго? чаго? |
ву́зкасці мн. ву́зкасцяў, ву́зкасцей |
| Давальны каму? чаму? |
ву́зкасці мн. ву́зкасцям |
| Вінавальны каго? што? |
ву́зкасць мн. ву́зкасці |
| Творны кім? чым? |
ву́зкасцю мн. ву́зкасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
ву́зкасці мн. ву́зкасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Жаніцца — не мёду напіцца.
Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічvuzkasć — беларуская лацінка
Слова вузкасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вузкасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вузкатэмнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вузкаспецыфі́чны (15)
(9) слі́зкасць ‹
› вузкаспецыялізава́ны (19)
(8) ні́зкасць ‹
› вузкаспецыя́льны (15)
(10) дзё́рзкасць ‹
› вузкасяме́йны (12)
(9) гру́зкасць ‹
› вузкатва́ры (10)
(9) ко́ўзкасць ‹
› вузкатэ́мнасць (13)
(9) по́ўзкасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
* сёрб(ае)