аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
прыметнік
адносны
праскланяць слова тонкапорысты
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
тонкапо́рыстая
м. тонкапо́рысты н. тонкапо́рыстае мн. тонкапо́рыстыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
тонкапо́рыстай, тонкапо́рыстае
м. тонкапо́рыстага н. тонкапо́рыстага мн. тонкапо́рыстых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
тонкапо́рыстай
м. тонкапо́рыстаму н. тонкапо́рыстаму мн. тонкапо́рыстым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
тонкапо́рыстую
м. тонкапо́рысты (неадуш.), тонкапо́рыстага (адуш.) н. тонкапо́рыстае мн. тонкапо́рыстыя (неадуш.), тонкапо́рыстых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
тонкапо́рыстай, тонкапо́рыстаю
м. тонкапо́рыстым н. тонкапо́рыстым мн. тонкапо́рыстымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
тонкапо́рыстай
м. тонкапо́рыстым н. тонкапо́рыстым мн. тонкапо́рыстых |
скарбніца
Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.
— Мне, калі ласка, заспакаяльнае.
— Вам у кроплях ці ў таблетках?
— Не раз'юшвай мяне, сука!
tonkaporysty — беларуская лацінка
Слова тонкапорысты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове тонкапрадзільны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тонкапласці́ністы (16)
(13) высакапо́рысты ‹
› то́нкаплёначны (13)
(12) нізкапо́рысты ‹
› тонкаплё́нкавы (13)
(12) танкапо́рысты ‹
› тонкапра́д (9)
(9) напо́рысты ‹
› тонкапрадзе́нне (14)
(13) драбнапо́рысты ‹
› тонкапрадзі́льны (15)
(12) буйнапо́рысты ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).