аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
тонкапо́рысты — прыметнік тонкапра́д — назоўнік
канцэпт

тонкапорысты

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова тонкапорысты
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
  ж. — жаночы род
  м. — мужчынскі род
  н. — ніякі род
множны лік
Назоўны
хто? што?
ж.  тонкапо́рыстая
м.  тонкапо́рысты
н.  тонкапо́рыстае

мн.  тонкапо́рыстыя
Родны
каго? чаго?
ж.  тонкапо́рыстай, тонкапо́рыстае
м.  тонкапо́рыстага
н.  тонкапо́рыстага

мн.  тонкапо́рыстых
Давальны
каму? чаму?
ж.  тонкапо́рыстай
м.  тонкапо́рыстаму
н.  тонкапо́рыстаму

мн.  тонкапо́рыстым
Вінавальны
каго? што?
ж.  тонкапо́рыстую
м.  тонкапо́рысты (неадуш.), тонкапо́рыстага (адуш.)
н.  тонкапо́рыстае

мн.  тонкапо́рыстыя (неадуш.), тонкапо́рыстых (адуш.)
Творны
кім? чым?
ж.  тонкапо́рыстай, тонкапо́рыстаю
м.  тонкапо́рыстым
н.  тонкапо́рыстым

мн.  тонкапо́рыстымі
Месны
у кім? у чым?
ж.  тонкапо́рыстай
м.  тонкапо́рыстым
н.  тонкапо́рыстым

мн.  тонкапо́рыстых

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.


— Мне, калі ласка, заспакаяльнае.
— Вам у кроплях ці ў таблетках?
— Не раз'юшвай мяне, сука!


tonkaporysty — беларуская лацінка

Слова тонкапорысты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

дзе паставіць націск у слове тонкапрадзільны + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


тонкапласці́ністы (16)

(13) высакапо́рысты

то́нкаплёначны (13)

(12) нізкапо́рысты

тонкаплё́нкавы (13)

(12) танкапо́рысты

тонкапра́д (9)

(9) напо́рысты

тонкапрадзе́нне (14)

(13) драбнапо́рысты

тонкапрадзі́льны (15)

(12) буйнапо́рысты


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

how to tell time

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).