STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вусце
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ву́сце мн. ву́сці |
| Родны каго? чаго? |
ву́сця мн. ву́сцяў |
| Давальны каму? чаму? |
ву́сцю мн. ву́сцям |
| Вінавальны каго? што? |
ву́сце мн. ву́сці |
| Творны кім? чым? |
ву́сцем мн. ву́сцямі |
| Месны у кім? у чым? |
ву́сці мн. ву́сцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
Моўная паліцыя папярэджвае:
На жаль, вы пішаце «нажаль». Не рабіце так.
vuscie — беларуская лацінка
Слова вусце (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вусце — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вусцейка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вустрыцаво́дства (15)
(8) хваро́сце ‹
› ву́стрычны (9)
(10) трохпе́рсце ‹
› ву́стрычныя (10)
(10) двухпе́рсце ‹
› ву́сцевы (7)
(7) суву́сце ‹
› ву́сцейка (8)
(5) ку́сце ‹
› ву́сценскі (9)
(7) халу́сце ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
