STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вусціш
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ву́сціш мн. — |
| Родны каго? чаго? |
ву́сцішу мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
ву́сцішу мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
ву́сціш мн. — |
| Творны кім? чым? |
ву́сцішам мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
ву́сцішы мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Тады слова — серабро, калі справа — золата.
— Суп учорашні?
— Я табе больш скажу: ён яшчэ і заўтрашні.
vusciš — беларуская лацінка
Слова вусціш (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вусціш — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вусцішнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ву́сцілачны (10)
(3) фі́ш ‹
› ву́сцілка (8)
(3) ці́ш ‹
› ву́сцілкавы (10)
(3) ці́ш ‹
› ву́сцішна (8)
(3) э́йш ‹
› ву́сцішнасць (11)
(2) кш ‹
› ву́сцішны (8)
(5) іна́кш ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Ой, ну што ты дакалупваешся, ШІ не дасканалы, малпа таксама не адразу чалавекам стала.