Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 тыповы, -ая, -ае.
  1. Які мае характэрныя асаблівасці, уласцівыя пэўнаму тыпу прадметаў, з'яў, людзей і пад. Тыповы паўднёвы горад. Тыповы беларускі арнамент. ▪ Герой аповесці [«Набліжэнне»] Левін — тыповы дробнабуржуазны інтэлігент. Яго светапогляд вельмі абмежаваны. ← Н. Перкін. // размоўнае слова Ярка выражаны. Тыповае верхаглядства.
  2. Які часта сустракаецца, звычайны, характэрны для каго-, чаго-н. Тыповы выпадак. Тыповая памылка. ▪ Федароўскіх, Елаўскіх, Малых — тыповыя для Урала прозвішчы. ← Хвядос Шынклер. Для Беларусі тыповым з'яўляецца залаты карась. ← часопіс «Беларусь».
  3. У мастацтве — які аб'ядноўвае індывідуальныя, своеасаблівыя рысы з прыкметамі і ўласцівасцямі, характэрнымі для шэрага з'яў і асоб. У рамане Шамякін здолеў намаляваць тыповую карціну партызанскай барацьбы ў тыле ворага, барацьбы, якая пабыла шырокі размах і ўсенародны характар. ← Гіст. бел. сав. літ. Матывы адлёту журавоў, буслоў і гракоў — тыповыя для народнай творчасці, для беларускай паэзіі. ← Д. Палітыка. / у знач. назоўнік тыповае, -ага, ніякі род Аўтар нібы імкнецца толькі добрасумленна расказаць пра чалавека ўсё, што ведае, не спрабуючы вылучыць тыповае ў яго характары і адсеяць выпадковае і нехарактэрнае. ← Рыгор Шкраба.