Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

выбух, -у, мужчынскі род
  1. Хімічная рэакцыя з імгненным вылучэннем энергіі, якая суправаджаецца моцным гукам, успламяненнем і выклікае разбуральныя дзеянні. Выбух дынаміту. Выбух гранаты. Ядзерны выбух.
  2. Выбуховая хваля. У гэты момант магутны раскацісты выбух скалануў вагон. ← Макар Паслядовіч.
  3. пераноснае значэнне Раптоўнае праяўленне якога-н. дзеяння ці пачуцця. Рэвалюцыйны выбух. Выбух смеху, абурэння. ▪ Прамова скончана. У зале Выбух воплескаў, як шквал. ← Андрэй Александровіч.
  4. Форма скачкападобнага пераходу якой-н. з'явы ад старой да новай якасці.
  5. Імгненны выхад струменю паветра пры вымаўленні некаторых зычных гукаў.

❌

выбух

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова выбух
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	вы́бух мн. вы́бухі
Родны каго? чаго?	вы́буху мн. вы́бухаў
Давальны каму? чаму?	вы́буху мн. вы́бухам
Вінавальны каго? што?	вы́бух мн. вы́бухі
Творны кім? чым?	вы́бухам мн. вы́бухамі
Месны у кім? у чым?	вы́буху мн. вы́бухах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека

трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)

Слова выбух (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік выбух — у родным, давальным, творным і месным склоне

выбух

Навігатар

Мемчыкі