аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вывалачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вы́валачка мн. вы́валачкі |
| Родны каго? чаго? |
вы́валачкі мн. вы́валачак |
| Давальны каму? чаму? |
вы́валачцы мн. вы́валачкам |
| Вінавальны каго? што? |
вы́валачку мн. вы́валачкі |
| Творны кім? чым? |
вы́валачкай, вы́валачкаю мн. вы́валачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
вы́валачцы мн. вы́валачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Я не ўсё кантралюю.
Але я кантралюю штось.
І маю мудрасць адрозніць першае ад другога.
vyvalačka — беларуская лацінка
Слова вывалачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вывалачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вывальванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вывала́кваць (11)
(10) бу́рбалачка ‹
› вы́валачаны (10)
(10) цурба́лачка ‹
› вы́валачаны (10)
(9) на́валачка ‹
› вы́валачы (8)
(7) га́лачка ‹
› вы́валачыся (10)
(7) га́лачка ‹
› вы́валены (8)
(11) шпарга́лачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.